موسیقی جاز که جز هم به آن در ایران گفته می شود با تاریخی غنی و پر از نوآوری، یکی از تأثیرگذارترین و پیچیدهترین ژانرهای موسیقی در جهان است. از کوچهپسکوچههای نیواورلئان تا سالنهای کنسرت بزرگ در سراسر دنیا، جاز همواره زبانی برای بیان عمیقترین احساسات انسانی، از شادی و عشق گرفته تا غم و اعتراض، بوده است. انتخاب “بهترین” آهنگ در چنین اقیانوس بیکرانی از خلاقیت، کاری بس دشوار و تا حدی غیرممکن است، چرا که هر قطعه، داستان و جایگاه خود را دارد. با این حال، برخی از آثار به دلیل ساختار نوآورانه، اجرای بینظیر و تأثیرگذاری عمیق بر تاریخ موسیقی، به عنوان نقاط عطفی شناخته میشوند که هر علاقهمندی به موسیقی باید آنها را بشنود.
در ادامه با بهترین موزیک های سبک جاز اشنا می شویم . با ویکی نت همراه باشید.
🎼 بهترین موزیک جز یا جاز
شاید هیچ قطعهای به اندازه “Take Five” نتوانسته باشد پلی میان دنیای پیچیده جاز و گوش شنوندگان عام برقرار کند. این آهنگ که در سال ۱۹۵۹ منتشر شد، به سرعت به پرفروشترین تکآهنگ جاز تاریخ تبدیل شد. چیزی که “Take Five” را منحصر به فرد میکند، استفاده از کسر میزان غیرمعمول ۵/۴ است که توسط ساکسیفونیست گروه، پل دزموند، نوشته شد. ملودی اصلی ساکسیفون، که به شکلی شگفتانگیز آرام و در عین حال جذاب است، در کنار پیانوی روان دیو بروبک و درام سولو نمادین جو مورلو، این قطعه را به یک شاهکار جاودانه تبدیل کرده است. “Take Five” نه تنها یک موفقیت تجاری بزرگ بود، بلکه درهای موسیقی جاز را به روی میلیونها نفر در سراسر جهان گشود.
مایلز دیویس، یکی از ستونهای اصلی و انقلابیترین چهرههای تاریخ جاز است و آلبوم “Kind of Blue” او، که “So What” قطعه آغازین آن است، به عنوان یکی از بزرگترین آلبومهای موسیقی تمام دوران شناخته میشود. “So What” نمونهای کامل از سبک “جاز مدال” است، سبکی که دیویس در آن پیشگام بود. به جای تکیه بر توالی آکوردهای پیچیده، این قطعه بر روی دو مد (Mode) ساده بنا شده است که به نوازندگان فضایی بیکران برای بداههنوازی میدهد. مقدمه آرام و رویایی آن با پیانوی بیل اوانز و کنترباس پل چیمبرز، و سپس ورود ترومپت بینظیر دیویس، فضایی خلسهآور و عمیق ایجاد میکند که شنونده را برای بیش از نه دقیقه در خود غرق میکند.
با صدای گرم، хриплый و بیهمتای لویی آرمسترانگ، “What a Wonderful World” فراتر از یک آهنگ جاز، به یک سرود جهانی برای امید و زیبایی تبدیل شده است. این آهنگ که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد، در دورانی پر از تنشهای سیاسی و اجتماعی، نگاهی ساده و در عین حال عمیق به زیباییهای روزمره زندگی دارد. ملودی آرام و دلنشین آن در کنار صدای پدرانه و اطمینانبخش آرمسترانگ، آن را به یکی از محبوبترین و ماندگارترین آهنگهای قرن بیستم تبدیل کرده است.
دوک الینگتون، رهبر ارکستر، آهنگساز و پیانیست افسانهای، یکی از مهمترین چهرهها در شکلگیری بیگ بندها و موسیقی سوینگ بود. “Take the ‘A’ Train” که در واقع توسط همکار نزدیک او، بیلی استریهورن، نوشته شده بود، به آهنگ امضای ارکستر دوک الینگتون تبدیل شد. این قطعه پرانرژی و شاد، با الهام از مسیر قطار متروی نیویورک که به محله هارلم میرفت، تصویری زنده و پرجنبوجوش از زندگی شهری در آن دوران ارائه میدهد. تنظیم درخشان، سولوهای پرشور و ریتم جذاب آن، “Take the ‘A’ Train” را به نمادی از دوران طلایی سوینگ تبدیل کرده است.
جان کولترین، یکی از بزرگترین نوآوران در تاریخ ساکسیفون و موسیقی جاز، توانایی شگفتانگیزی در بازآفرینی قطعات آشنا و تبدیل آنها به اثری کاملاً جدید داشت. او آهنگ محبوب “My Favorite Things” از فیلم “اشکها و لبخندها” را برداشت و آن را به یک حماسه ۱৪ دقیقهای در سبک جاز مدال تبدیل کرد. اجرای پرشور و تکنیکی او بر روی ساکسیفون سوپرانو، در کنار فضاسازیهای پیچیده پیانوی مککوی تاینر، این قطعه را به یکی از نمادهای موسیقی کولترین و دروازهای برای ورود به دنیاهای جدیدی از هارمونی و بداههنوازی تبدیل کرد.
این قطعه که یکی از استانداردهای بسیار معروف و بازنوازیشده در دنیای جاز است، به عنوان امضای پیانیست و آهنگساز بیبدیل، تلونیوس مونک، شناخته میشود. “‘Round Midnight” یک بالاد (ballad) مالیخولیایی و زیباست که پیچیدگیهای هارمونیک منحصر به فرد مونک را به نمایش میگذارد. ملودی آن حس و حال شبانه، تنهایی و تفکر عمیق را به شنونده منتقل میکند. اگرچه نسخههای بیشماری از این آهنگ توسط هنرمندان بزرگی مانند مایلز دیویس و دیزی گیلسپی ضبط شده است، اما اجرای خود مونک با آن سبک نواختن خاص و زاویهدارش، همچنان اصیلترین و تأثیرگذارترین نسخه باقی مانده است. این آهنگ گواهی بر نبوغ مونک به عنوان یکی از خلاقترین آهنگسازان تاریخ جاز است.
این قطعه یک انفجار خالص از انرژی و شور دوران سوینگ (Swing Era) است. “Sing, Sing, Sing” که توسط ارکستر بنی گودمن، ملقب به “پادشاه سوینگ”، در سال ۱۹۳۷ ضبط شد، به خاطر ریتم پرقدرت و کوبنده درامز آن که توسط جین کروپا نواخته شد، شهرت دارد. این آهنگ برخلاف بسیاری از قطعات آن زمان، ساختاری طولانیتر و آزادتر برای سولوهای بداهه داشت و به هر یک از نوازندگان برجسته ارکستر فرصتی برای درخشش میداد. انرژی بیوقفه و ریتم رقصآور آن، “Sing, Sing, Sing” را به یکی از نمادهای اصلی بیگ بندها و موسیقی دهه ۱۹۳۰ و ۴۰ تبدیل کرده است که شنیدن آن حتی امروز نیز غیرممکن است شما را به وجد نیاورد.
بازخوانی مدرن این ترانه، حال و هوایی نوستالژیک از جاز فولک را زنده میکند .
🎤 نتیجهگیری
در سبک جاز، فقط مهارت کافی نیست؛ احساس، صداقت و ارتباط واقعی با شنونده هم نقش حیاتی دارند. موزیک هایی که در این فهرست معرفی شدند، توانستهاند این ویژگیها را با هم ترکیب کنند و اثری ماندگار از خود به جا بگذارند. اگر به دنبال موسیقیای هستی که مستقیم با قلبت صحبت کند، این موسیقی های معرفی شده شروع فوقالعادهای هستند.
